Kontrowersje wokół Puszczy Białowieskiej

Protest przeciwko wycince Puszczy Białowieskiej stał się ostatnimi dniami gorącym temat dyskusji zarówno wśród zwolenników jak i przeciwników wycinania drzew na terenie Białowieży. Przeciwnicy wycinki protestowali m. in. blokując ciężkie maszyny, w akcji brali udział przedstawiciele Greenpeace, Dzikiej Polski, Pracowni na Rzecz Wszystkich Istot, aktywiści z Rumunii i Czech. W protestach brali udział również aktywiści z Zielonej Góry, którzy alarmowali, że jest to obiekt wpisany na  listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Protesty miały miejsce również w Lublinie, gdzie  zebrali się przedstawiciele organizacji pozarządowych, środowiska naukowego oraz mieszkańcy Lublina. Lubelski protest zorganizowany został przez Towarzystwo dla Natury i Człowieka oraz Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków. Na temat Puszczy Białowieskiej i Światowego Dziedzictwa UNESCO wypowiedział się Minister Środowiska Jan Szyszko:

„Jest rok 2014. Łamiąc prawo – sprawa jest w prokuraturze – wpisano ten obiekt na listę dziedzictwa przyrodniczego UNESCO, nie dziedzictwa kulturowo-przyrodniczego, tylko przyrodniczego, jako nietkniętego ręką człowieka w przeszłości. Szanowni państwo, teraz mamy tego rodzaju sytuację: z jednej strony prawo Unii Europejskiej, które mówi: musicie bronić siedlisk i gatunków tam występujących, a z drugiej strony mamy UNESCO, które mówi: nietknięte ręką człowieka i w związku z tym nie wolno tego użytkować”.

Słowa Ministra Środowiska, którego zdaniem obecnie na terenie puszczy mamy do czynienia z prawną sprzecznością wywołały niemało kontrowersji. Do sprawy odniosło się m. in. samo Ministerstwo Środowisko komunikując, że obecnie – przez wpisanie na listę światowego dziedzictwa przyrodniczego – nie można Puszczy Białowieskiej zmieniać. Ponadto w komunikacie możemy przeczytać, iż

„Polska będzie zabiegała o to, by Puszcza była obiektem dziedzictwa kulturowo-przyrodniczego, a nie tylko przyrodniczego, gdyż działalność człowieka w Puszczy widoczna jest gołym okiem”.

Ministerstwo przejawy działalności człowieka w Puszczy Białowieskiej argumentuje faktem, iż Puszcza jest jednym z najlepiej udokumentowanych obiektów przyrodniczych na świecie pod względem historii użytkowania. Według resortu historia ta sięga XVI wieku, a najbardziej intensywny okres przypada na I Wojnę Światową i okres po niej.

Obszar Puszczy Białowieskiej ma ponad 110 tys. hektarów. Po stronie polskiej znajduje się ok. 60 tys. hektarów, z czego blisko 10 tys. to Białowieski Park Narodowy. Pozostałe 50 tys. hektarów to lasy gospodarcze nadleśnictw: Browsk, Białowieża i Hajnówka. Temat Puszczy Białowieskiej poruszyła w rozmowie Poranka TOK FM Ewa Sufin z Partii Zielonych.

 

Sprawdzone wypowiedzi

Ewa Sufin

Mamy w Polsce chociaż jeden obszar [Puszcza Białowieska], jeden jedyny, który jest na liście światowego dziedzictwa przyrody.

Prawda Pokaż uzasadnienie

Zgodnie z listą zaprezentowaną na stronie UNESCO jedynym obiektem przyrodniczym wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa (przyrody – “Natural properties”) jest Białowieski Park Narodowy (obejmujący swoim obszarem również Białoruś).

Ewa Sufin

W 1979 roku już wpisany kawałek Puszczy Białowieskiej i objęto tym statutem Światowego Dziedzictwa UNESCO i potem były okresy rozszerzenie, rzeczywiście w 2014 roku był ostatni okres rozszerzenia.

Prawda Pokaż uzasadnienie

Polska część Białowieskiego Parku Narodowego została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1979 roku na mocy decyzji 03COM XII.46. W 1992 roku decyzją 16COM XA dokonano rozszerzenia statusu obiektu o tereny przylegającego białoruskiego parku narodowego “Białowieżskaja Puszcza”.

W 2006 roku komitet UNESCO zachęcił w decyzji 30COM 7B.20 państwa strony, Polskę i Białoruś do dokonania przeglądu możliwości rozszerzenia statusu obiektu przyrodniczego o kolejne tereny.

W 2014 roku decyzją 38 COM8.B12 dokonano ostatniego rozszerzenia Puszczy Białowieskiej. Komitet Światowego Dziedzictwa przyjął, zgłoszony przez Polskę i Białoruś, wspólny wniosek o wpisanie obszaru Puszczy Białowieskiej, leżącej po obu stronach granicy, na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Starania trwały od 2008 roku.