Janusz Korwin-Mikke – Radio Plus

Gościem „Sedna sprawy” był Janusz Korwin-Mikke, kandydat na Prezydenta RP. Tematem rozmowy były między innymi podatki, prywatyzacja, kopalnie czy kwestia relacji Polski z Unią Europejską.

 

Sprawdzone wypowiedzi

Janusz Korwin-Mikke

Nie ma relacji z Unią Europejską, bo my jesteśmy Unią Europejską w tej chwili, prawda? To tak jak relacje województwa mazowieckiego z Polską. Nie ma.

Fałsz Ukryj uzasadnienie

Stwierdzenie, że członkostwo w UE oznacza utratę przez Polskę podmiotowości prawnomiędzynarodowej należy uznać za fałszywe. Wypowiedź J. Korwin-Mikkego nie znajduje uzasadnienia w literalnym brzmieniu traktatów unijnych, ich stosowaniu, orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE oraz krajowych sądów konstytucyjnych, jak i poglądach wyrażanych w doktrynie.

Po pierwsze, należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 4 Traktatu o Unii Europejskiej.

Artykuł 4

1. Zgodnie z artykułem 5 wszelkie kompetencje nieprzyznane Unii w Traktatach należą do Państw Członkowskich.

2. Unia szanuje równość Państw Członkowskich wobec Traktatów, jak również ich tożsamość narodową, nierozerwalnie związaną z ich podstawowymi strukturami politycznymi i konstytucyjnymi, w tym w odniesieniu do samorządu regionalnego i lokalnego. Szanuje podstawowe funkcje państwa, zwłaszcza funkcje mające na celu zapewnienie jego integralności terytorialnej, utrzymanie porządku publicznego oraz ochronę bezpieczeństwa narodowego. W szczególności bezpieczeństwo narodowe pozostaje w zakresie wyłącznej odpowiedzialności każdego Państwa Członkowskiego.

3. Zgodnie z zasadą lojalnej współpracy Unia i Państwa Członkowskie wzajemnie się szanują i udzielają sobie wzajemnego wsparcia w wykonywaniu zadań wynikających z Traktatów.

Państwa Członkowskie podejmują wszelkie środki ogólne lub szczególne właściwe dla zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z Traktatów lub aktów instytucji Unii.

Państwa Członkowskie ułatwiają wypełnianie przez Unię jej zadań i powstrzymują się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrażać urzeczywistnieniu celów Unii.

 Art. 4 ust. 2 stanowi normatywne zakotwiczenie zasady poszanowania tożsamości narodowej państw członkowskich UE. Ma ona znaczenie fundamentalne dla całego porządku prawnego UE. Podkreśla on, stwierdzony już w preambule, pierwotny wobec UE charakter państw narodowych oraz wyznacza granicę działalności UE. Co więcej jest ona sprzężona z domniemaniem kompetencji na rzecz państw członkowskich UE (art. 4 ust. 1 TUE), która oznacza, iż UE jest uprawniona do działania tylko w zakresie wyznaczonym jej przez państwa członkowskie.

Warto zwrócić uwagę, iż art. 4 TUE jest następcą art. I-5 Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy, który zatytułowany był „Stosunki między Unią a Państwami Członkowskimi”. W doktrynie niepodważany jest pogląd, iż obecnie obowiązujące unormowanie, powinno być interpretowane również w tym kontekście (np. Blanke H.J., Article 4 – The Relations Between the EU and the Member States [w:] Blanke H.J., Mangiameli S., The Treaty on European Union (TEU). A commentary, Springer, Heidelberg-New York 2013).

Co więcej, należy mieć na uwadze, że zasada proklamowana w art. 4 ust 2 TUE jest precyzowane poprzez liczne postanowienia traktatowe. M. in.:

-art. 5 ust. 3 TUE, który upoważnia parlamenty narodowe państw członkowskich do czuwania nad przestrzeganiem przez instytucje UE zasady proporcjonlaności i subsydiarności,

-art. 12 TUE – określający szerokie uprawnienia konsultacyjne, kontrolne i „ustrojodawcze” parlamentów narodowych

-art. 48 TUE – podkreślający kluczową rolę państw w procesie rewizji traktatów unijnych,

-art. 49 TUE – określający procedurę dobrowolnego przystąpienia państwa do UE po spełnieniu określonych warunków,

-art. 50 TUE – określający procedurę wystąpienia państwa członkowskiego z UE

-art. 17 TfUE – gwarantujący wyłączność państw członkowskich w określaniu statusu prawnego kościołów i związków wyznaniowych,

-art. 36, art. 45 ust. 3-4, art. 51, art. 52, 62 TfUE – umożliwiający państwu członkowskiemu ustanowienie wyjątków od podstawowych swobód prawa UE,

-art. 67 ust. 1 – gwarantujący poszanowanie dla różnych systemów i tradycji prawnych państw członkowskich w działalności ustawodawczej UE w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości;

Na zakończenie należy podkreślić, iż dodatkową gwarancją podmiotowości prawnomiędzynarodowej państw członkowskich UE w stosunkach międzynarodowych jest fakt, iż w przeciwieństwie do pozostałych dziedzin działalności, w zakresie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, decyzje w UE podejmowane są zasadniczo jednomyślnie oraz wykluczone jest podejmowanie aktów ustawodawczych, jak i decyzji naruszających „istotne względy polityki krajowej” (art. 24 ust. 1 oraz art. 31 ust. 2 TUE). Ewentualny zarzut związany z koniecznością późniejszego „aktywnego popierania” ustalonej przez Radę Europejską (głowy państw i szefowie rządów) wspólnej polityki zagranicznej UE przez państwa członkowskie (art. 24 ust. 3, art. 26 ust. 2, art. 28 ust. 2-5 TUE) należy uznać za bezzasadny, ponieważ oznaczałby praktyczne zaprzeczenie możliwości zaciągania i przestrzegania przez aktorów stosunków międzynarodowych jakichkolwiek zobowiązań, czyli de facto, w ogóle wykluczałby przyjęcie na gruncie prawa międzynarodowego publicznego pojęcia podmiotowości czy osobowości prawnomiędzynarodowej.

Przy okazji należy mieć na uwadze art. 218 ust. 8 TUE, który uzależnia zawarcie przez UE (jako „pochodny” podmiot prawa międzynarodowego) umowy międzynarodowej od jej uprzedniej ratyfikacji przez wszystkie państwa członkowskie.

Na uwagę zasługuje fakt, iż do zasady poszanowania tożsamości narodowej odwołuje się również Karta Praw Podstawowych UE:

Unia przyczynia się do ochrony i rozwoju tych wspólnych wartości, szanując przy tym różnorodność kultur i tradycji narodów Europy, jak również tożsamość narodową Państw Członkowskich i organizację ich władz publicznych na poziomach: krajowym, regionalnym i lokalnym;

Warto odnotować, iż podmiotowość państw członkowskich w UE nie jest zjawiskiem per se pozytywnym. O ile bowiem cieszyć może np. zwiększający się udział parlamentów narodowych w unijnym procesie ustawodawczy, o tyle znaczne wątpliwości mogą budzić nasilające się tendencje, których efektem jest zarówno osłabienie spójności UE, jak i możliwe naruszenie interesów narodowych poszczególnych państw (np. ustanowienie Europejskiego Mechanizmu Stabilności czy wzmocniona współpraca w zakresie jednolitej ochrony patentowej). Niemniej jednak wszystkie wskazane zjawiska są emanacją podmiotowości państw członkowskich UE. Co więcej, mogą świadczyć, iż są one dominującym elementem obecnej dynamiki systemu europejskiego.

Przy okazji warto wskazać, iż państwa członkowskie posiadają przy UE swoje stałe przedstawicielstwa dyplomatyczne. Warto też wskazać na instytucję COREPER, która jest permanentnym forum wymiany poglądów przez państwa członkowskie (za pośrednictwem swych przedstawicielstw w Brukseli) i instytucje UE.

Powyższe tezy znajdują potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE, jak i sądów konstytucyjnych państw członkowskich. Jako przykład można wskazać choćby:

-Wyrok w sprawie C-36/02 Omega przeciwko Oberbürgermeisterin der Bundesstadt Bonn, potwierdzający możliwość ochrony podstawowych wartości zapisanych w konstytucji bez względu na wynikającą z prawa UE swobodę przepływu towarów,

-Wyrok w sprawie C-208/09 Ilonka Sayn-Wittgenstein przeciwko Landeshauptmann von Wien, w którym uznano, iż normy o charakterze ustrojowym mogą mieć pierwszeństwo przed zobowiązaniami wynikającymi z prawa UE,

-Wyrok w sprawie C-165/08 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Polsce, dopuszczający powoływanie się na cele religijne i etyczne oraz uwarunkowania światopoglądowe umożliwiające odstępstwo od prawa UE.

Natomiast jeśli chodzi o orzecznictwo sądów konstytucyjnych państw członkowskich warto wskazać np. wyrok polskiego Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 32/09, który jednoznacznie potwierdza suwerenność państwa polskiego w UE oraz odmawia pierwszeństwa prawa UE względem konstytucji RP. W podobnym tonie wypowiadały się też sądy konstytucyjne Austrii, Czech, Finlandii, Francji, Niemiec, Szwecji i Włoch.

Podsumowując warto przytoczyć pogląd rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości UE M. Poiaresa Maduro przedstawionej w sprawie C-213/07, Michaniki AE przeciwko Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Ypoyrgos Epikrateias, Elliniki Technodomiki, który stwierdził:

„Niewątpliwie zachowanie tożsamości konstytucyjnej państw członkowskich stanowi obowiązek Unii Europejskiej. Obowiązek ten spoczywa na Unii od początku. Wynika on z istoty projektu europejskiego zainicjowanego na początku lat pięćdziesiątych, który polega na pogłębianiu integracji przy zachowaniu politycznej egzystencji państw.”

Konkludując powyższe uwagi, stwierdzenie J. Korwin-Mikkego nie znajduje uzasadnienia zarówno w prawie jak i praktyce politycznej UE. Relacje państw członkowskich z UE mają wyjątkowo skomplikowany charakter będący przedmiotem licznych opracowań zarówno naukowych i politycznych (np. rządu Wielkiej Brytanii). Niemniej jednak w ich świetle nie jest uprawniony pogląd jakoby UE likwidowała podmiotowość prawnomiędzynarodową państw członkowskich. Wręcz przeciwnie osobowość prawna UE ma charakter pochodny i jest wynikiem dobrowolnie zaciągniętych przez państwa zobowiązań. Co więcej działalność UE stanowi przedmiot stałej i wieloaspektowej kontroli dokonywanej przez państwa członkowskie, której celem jest wykluczenie naruszenia przez unijne instytucje słusznych interesów, tożsamości narodowej (konstytucyjnej) państw czy przestrzegania przez nie zasady proporcjonalności i subsydiarności.

 

Janusz Korwin-Mikke

Trzeba powiedzieć jasno, rolnicy nie chcą wcale dopłat. Chcą, żeby się Unia od nich odczepiła.(…) Wtedy sobie rolnicy poradzą bez tych 200 zł od hektara.

Fałsz Ukryj uzasadnienie

Dopłaty bezpośrednie dla rolników, nazywane stawkami płatności bezpośredniej nie wynoszą 200 zł od hektara. Są one uzależnione od kilku czynników, a najważniejszym z nich jest rodzaj produkcji i stopnień ochrony środowiska. Otrzymanie  wsparcia w ramach Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO), przysługuje tym rolnikom, którzy prowadzą działalność rolniczą na co najmniej 1 hektarze gruntów. Wyjątek stanowią rolnicy, którzy mają mniej niż 1 ha użytków rolnych, lecz posiadają bydło, krowy, owce czy kozy, a więc przysługuje im płatność związana z produkcją. Kwota dopłat JPO w 2014 roku wynosiła 910.87 zł/ha.

Rodzaje płatności

Koperta finansowa

w mln PLN

Planowane stawki płatności

Jednolita Płatność Obszarowa (JPO)

12 859,396

910,87  zł/ha

Płatność uzupełniająca do powierzchni uprawy chmielu, do której przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni uprawy chmielu za 2006 rok (płatność niezwiązana z produkcją)

2,105

1 000,39 zł/ha

Płatność uzupełniająca do skrobi (płatność niezwiązana z produkcją)

36,094

351,69 zł/tonę

Płatność uzupełniająca do tytoniu (płatność niezwiązana z produkcją)

– tytoń jasny z grupy odmian Virginia

103,019

4,53 zł/kg

– tytoń pozostały

57,821

3,18 zł/kg

Oddzielna płatność z tytułu owoców i warzyw (płatność do pomidorów)

28,052

165,55 zł/tonę

Oddzielna płatność z tytułu owoców miękkich

46,120

1 569,76 zł/ha

Oddzielna płatność z tytułu cukru (płatność cukrowa)

665,876

53,61 zł/tonę

Płatność do krów

190,498

595,30 zł/szt.

Płatność do owiec

8,033

125,32 zł/szt.

Specjalna płatność obszarowa do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych

125,328

556,37 zł/ha

Płatność do tytoniu -Virginia

77,629

Płatność do tytoniu – Burley

35,176

Płatność do tytoniu – tytoń ciemny

8,490

W 2014 roku po raz ostatni obowiązywały stare zasady  przyznawania  płatności  bezpośrednich. Wypłata płatności bezpośrednich rozpoczęły się, zgodnie z obowiązującym prawem, od 1 grudnia 2014 r., a zakończy 30 czerwca 2015 r. Europejski Bank Centralny ogłosił 30 września 2014r. oficjalny kurs euro, zgodnie z którym będy przeliczane i wypłacane płatności bezpośrednie za 2014 rok. Kurs ten wynosił 4,1776 złotych za euro. Maksymalna łączna kwota przeznaczona na dopłaty bezpośrednie w Polsce za 2014 r. wynosiła ok. 3,409 mld euro, tj. ok. 14,243 mld złotych.

Od 2015 roku będą obowiązywały nowe zasady przyznawania dopłat bezpośrednich. Jedną z nich jest wprowadzenie obowiązku dywersyfikacji upraw. Dotyczy on tylko tych rolników, którzy posiadają grunty orne o powierzchni powyżej 10 ha, czyli ok. 17% gospodarzy. Rolnicy ci, aby otrzymać dopłaty bezpośrednie za 2015 rok w pełnej, należnej im wysokości, muszą bezwzględnie przestrzegać obowiązku dywersyfikacji upraw. Dywersyfikacja polega na obowiązkowym wprowadzeniu, w zależności od powierzchni gospodarstwa, kilku rodzajów upraw. I tak, jeżeli rolnik posiada grunty orne o powierzchni od powyżej 10 ha do 30 ha, wówczas musi prowadzić na nich przynajmniej dwie uprawy, przy czym główna uprawa nie może zajmować więcej niż 75% całego areału. Natomiast w przypadku gdy powierzchnia gruntów ornych jest większa niż 30 ha taki rolnik musi wprowadzić tam trzy uprawy. Wielkość areału pierwszej uprawy nie może przekraczać 75% całkowitej powierzchni, a dwóch upraw łącznie 95%.

źródło: SZCZEGÓŁOWY OPIS SYSTEMU PŁATNOŚCI BEZPOŚREDNICH W POLSCE W LATACH 2015-2020

Janusz Korwin-Mikke

Natomiast podatki dochodowe są w gestii poszczególnych autonomicznych krajów

Prawda Ukryj uzasadnienie

Do chwili obecnej nie unormowano odgórnie (ogólnounijnie) systemu opodatkowania dochodu obywateli Unii Europejskiej. Nie stworzono także odrębnych przepisów dla obywateli UE, którzy mieszkają, pracują lub przebywają poza swoim krajem pochodzenia. Oznacza to, że na podstawie art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej, koordynacja i regulacja podatków dochodowych od osób fizycznych jak i od osób prawnych (podstawa opodatkowania, stawki, zwolnienia i ulgi) pozostawione są gestii państw członkowskich.

Należy jednak mieć na uwadze, że zgodnie z art. 115 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, rozwiązania państw członkowskich UE dotyczące podatków bezpośrednich mających wpływ na ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego UE, a więc przede wszystkim realizację swobód rynku wewnętrznego UE (art. 26 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej), mogą zostać objęte zakresem prawa wspólnotowego. Dotyczy to mianowicie elementów opodatkowania spółek z różnych państw członkowskich. Do aktów prawnych konkretyzujących to zagadnienie należą:

1. Dyrektywa Rady 2005/19/WE z dnia 17 lutego 2005 r. zmieniająca dyrektywę Rady 90/434/EWG w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych Państw Członkowskich

2. Dyrektywa Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych Państw Członkowskich (wersja przekształcona).

Janusz Korwin-Mikke

Ludzie w ogóle nie wiedzą, że VAT np., czy akcyzy to zależą od Unii Europejskiej.

Prawda Ukryj uzasadnienie

W Dyrektywie 2006/112/WE Rady, podatek VAT jest uregulowany prawem Unii Europejskiej i jego stawka podstawowa nie może być niższa niż 15%(Tytuł VIII, rozdział 2, sekcja 1, art.97)
DYREKTYWA RADY 2010/88/UE przedłuża obowiązywanie stawki podstawowej 15% do końca 2015 roku.
Dyrektywa Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. określa akcyzę na wyroby alkoholowe w UE.
Przepisy unijne regulują również akcyzę na wyroby tytoniowe.

Janusz Korwin-Mikke

Niemcy mają gorsze tempo rozwoju niż Polska.

Prawda Ukryj uzasadnienie

Na podstawie danych Eurostat przedstawiających kolejnych 11 przyrostów realnego Produktu Krajowego Brutto prawdą jest, że gospodarka niemiecka rozwija się wolniej od gospodarki polskiej. Jedynie w roku 2010 miała miejsce sytuacja odwrotna.

Roczny przyrost wielkości  realnego PKB (w procentach).

2003

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2010

2011

2012

2013

Niemcy

-0,7

1,2

0,7

3,7

3,3

1,1

-5,6

4,1

3,6

0,4

0,1

Polska

3,6

5,1

3,5

6,2

7,2

3,9

2,6

3,7

4,8

1,8

1,7

Trzeba jednak podkreślić,że wartość realnego PKB na osobę w  Niemczech jest

parokrotnie wyższa niż w Polsce.

2011

2012

2013

Niemcy

33 000 EUR

33 600 EUR

34 200 EUR

Polska

9 800 EUR

10 000 EUR

10 300 EUR

źródło PKB