Rada Europejska a Rada Unii Europejskiej

Dzisiejsze poranne programy publicystyczne zostały zdominowane przez dyskusję wokół wtorkowej decyzji Komisji Europejskiej. Na początku tego tygodnia, grecki Komisarz UE ds. migracji, Dimitris Avramopoulos zapowiedział zastosowanie sankcji wobec państw, które nie podejmują działań mających na celu realizacje unijnego planu relokacji uchodźców przebywających na terytorium Włoch i Grecji. W tej sprawie, w programie Gość Poranka TVP Info wypowiedziała się posłanka Prawa i Sprawiedliwości, Joanna Lichocka. Jej komentarz dotyczył procedury podejmowania decyzji, które stanowią podstawę prawną do funkcjonowania mechanizmu relokacji. Wypowiedź posłanki Joanny Lichockiej została zakwalifikowane jaka fałszywa, ponieważ błędnie przypisała kompetencje legislacyjne Radzie Europejskiej, myląc ją z innym organem UE, Radą Unii Europejskiej.

Sprawdzone wypowiedzi

Joanna Lichocka

Gdyby decyzja o relokacji, o tej przymusowej relokacji imigrantów zapadła na posiedzeniu Rady Europejskiej jednogłośnie, wtedy można by powiedzieć, że politycy z Brukseli mieliby mandat do tego, żeby żądać od krajów członkowskich wypełnienia tego zobowiązania. Ale ona nie zapadła jednogłośnie na Radzie Europejskiej.

Fałsz Pokaż uzasadnienie

Proces podejmowania decyzji w Unii Europejskiej jest niezwykle złożony. Zaczyna się on zwykle od impulsu politycznego, nadawanego przez Radę Europejską. Rada Europejska wyznacza UE ogólny kierunek polityczny i określa jej priorytety. Nie jest jednak instytucją legislacyjną, a zatem nie negocjuje ani nie przyjmuje unijnego prawa. Co do zwyczaju, Rada Europejska podejmuje decyzje w drodze konsensusu. Jednak w pewnych szczególnych przypadkach, o których mówią unijne traktaty, decyduje jednomyślnie lub większością kwalifikowaną (np. zwalczanie poważnej przestępczości o wymiarze transgranicznym lub ustalanie systemu rotacji komisarzy w Komisji Europejskiej).

Rada Europejska, czyli de facto zgromadzenie głów państw i rządów wszystkich krajów UE, nie podjęło decyzji ustanawiającej system relokacji. Decyzje te zostały podjęte przez uprawnione do tego organy legislacyjne, czyli Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej.

Pierwsza decyzja Rady (nr 2015/1523 z dnia 14 września 2015 r. została podjęta jednogłośnie. Druga decyzja (nr 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r.) przyjęta została na drodze głosowania większością kwalifikowaną. Warto podkreślić, że to właśnie Rada Unii Europejskiej jest organem wyposażonym w kompetencje do działania w tej sytuacji, na podstawie art. 78 (3) Traktatu o Unii Europejskiej:

W przypadku gdy jedno lub więcej Państw Członkowskich znajdzie się w nadzwyczajnej sytuacji charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich, Rada, na wniosek Komisji, może przyjąć środki tymczasowe na korzyść zainteresowanego Państwa lub Państw Członkowskich. Rada stanowi po konsultacji z Parlamentem Europejskim.

Kalendarium najważniejszych decyzje poszczególnych ogranów UE:

  1. 23.04.2015 – specjalne posiedzenie Rady Europejskiej jako odpowiedź na kryzys migracyjny; w konkluzjach ze spotkania RE nawołuje wszystkie instytucje UE do podjęcia prac nad pomocą dla państw, których granica jest jednocześnie zewnętrzną granicą UE i uruchomienie programu pilotażowego umożliwiającego rozmieszczenie osób, które potrzebują ochrony międzynarodowej w innych krajach UE,
  2. 29.04.2015 – rezolucja Parlamentu Europejskiego wskazująca możliwość zastosowanie art. 78(3) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
  3. 13.05.2015 – Komisja Europejska prezentuje Europejski Program w zakresie Migracji,
  4. 27.05.2015 – Komisja Europejska przedstawia propozycję relokacji 40 000 uchodźców z terenu Grecji i Włoch,
  5. 25-26.06.2015 – Rada Europejska przyjmuje konkluzje, w których popiera propozycję Komisji i wskazuje Radę Unii Europejskiej jako organ odpowiedzialny za przyjęcie decyzji, na podstawie której proces ten będzie mógł zostać przeprowadzony,
  6. 14.09.2015 r. – Rada Unii Europejskiej przyjęła decyzję o relokacji 40 000 uchodźców, znajdujących się we Włoszech i w Grecji,
  7. 22.09.2015 r. – podjęcie przez Radę UE kolejnej decyzji, w której zobowiązano państwa członkowskie do przyjęcia kolejnych 120 000 uchodźców.