Ludwik Dorn o europejskich regulacjach ws. in vitro

Wraz z przekazaniem projektów ustaw o zapłodnieniu metodą in vitro do sejmowych komisji do debaty publicznej powróciła kwestia tej niezwykle w polskich warunkach kontrowersyjnej kwestii. Głos w temacie w wywiadzie udzielonym „Rzeczpospolitej” zabrał Ludwik Dorn, oceniając polskie regulacje w kontekście prawnoporównawczym. Jak wypadła wiedza posła odnośnie europejskich ustaw?

Sprawdzone wypowiedzi

Ludwik Dorn

rozwiązania brytyjskie dopuszczające rodzeństwo na ratunek, czyli wykorzystywanie metody in vitro po to, żeby wyprodukować dziecko, które będzie bankiem krwi dla już żyjącego chorego dziecka

Manipulacja Ukryj uzasadnienie

Zgodnie z danymi Human Embriology Fertilisation Authority (HEFA), brytyjskiej organizacji kontrolującej i monitorującej stosowanie metody in vitro w Wielkiej Brytanii technika określana potocznie jako “saviour siblings” (“rodzeństwa ratującego życie”), polega na zastosowaniu metody in vitro, połączonej z badaniem tkanek embrionu pod kątem kompatybilności z tkankami starszego dziecka, które cierpi na nieuleczalną, genetyczną chorobę krwi.

Komórki macierzyste młodszego dziecka, zawarte w jego krwi pępowinowej, są przetaczane do organizmu śmiertelnie chorego dziecka w celu wyleczenia istniejącej wcześniej choroby. Embrion, który ostatecznie zostanie wybrany do procedury musi być wyselekcjonowany, tak by nie rozwinęła się u niego ta sama choroba genetyczna co u starszego dziecka.

Procedura ta jest prawnie dopuszczalna w Wielkiej Brytanii, jednakże stwierdzenie że dziecko, narodzone w wyniku jej zastosowania będzie “bankiem krwi” dla chorego dziecka musi zostać uznane za manipulację. Do terapii zostanie faktycznie wykorzystana pewna ilość krwi pępowinowej młodszego dziecka, a konkretnie zawarte w niej komórki macierzyste, jednak jego rozwój nie jest w żaden sposób zakłócany – dochodzi do normalnego porodu i dalszego życia. Krew pępowinowa pobierana jest jednorazowo z łożyska matki oraz z pozostałej po porodzie pępowiny (która jest przeznaczona do utylizacji), a zabieg ten jest bezbolesny i bezpieczny zarówno dla matki, jak i dla dziecka.

Ludwik Dorn

Rozwiązania w ustawodawstwie niemieckim czy szwajcarskim mówią o ograniczeniach (zapłodnienia metodą invitro – przyp. red.) wyłącznie do małżeństw.

Manipulacja Ukryj uzasadnienie

W Szwajcarii ograniczenie metody zapłodnienia in vitro do małżeństw dotyczy wyłącznie zapłodnienia z wykorzystaniem nasienia dawcy. Z kolei w Niemczech ograniczenie dotyczy małżeństw bądź stałych związków partnerskich.

 

Więcej aktualnych danych (z 2014 roku) na temat ustawodawstwa państw UE dotyczącego metod wspomaga zapłodnienia można znaleźć w artykule:

The Evolution of Legislation in the Field of Medically Assisted Reproduction and Embryo Stem Cell Research in European Union Members

W swoich słowach Ludwik Dorn oparł się najpewniej na przygotowanej przez Biuro Analiz i Dokumentacji Kancelarii Senatu “Analizie przepisów prawnych dotyczących zapłodnienia pozaustrojowego obowiązujących w wybranych krajach”. Dokument ten, sporządzony w roku 2009, stracił już w tej kwestii na aktualności.

Ludwik Dorn

Ogranicza się też tam (w Niemczech i w Szwajcarii – przyp. autor) liczbę zarodków, które mogą zostać wszczepione kobiecie, do trzech. Jest zakaz tworzenia zarodków nadliczbowych.

 

Prawda Ukryj uzasadnienie

W senackim opracowaniu dotyczącym zapłodnienia pozaustrojowego  z 2009 roku (str 23) w punkcie dotyczącym Niemiec czytamy:

 

Wszystkie zapłodnione komórki jajowe muszą zostać przeniesione do organizmu kobiety. Zwykle są to 2, maksymalnie 3 embriony.

 

W szwajcarskiej ustawie o prokreacji (Art 17) możemy znaleźć taki zapis:

 

The number of impregnated ova developed into embryos outside the woman’s

body must not be greater than is required to establish a pregnancy within one cycle; the maximum number shall be three.