To nie jest klasyczna kampania fundraisingowa. To opowieść o pracy fact-checkerów, o absurdach dezinformacji i o tym, dlaczego niezależność w tej pracy ma kluczowe znaczenie.

Kampania, która zaczyna się od „bojowego zadania”

Fabuła serialu koncentruje się na dwóch pracowniczkach Demagoga, które dostają zadanie przygotowania kampanii 1,5%. Punkt wyjścia jest prosty – ale szybko okazuje się, że znalezienie sensownego pomysłu wcale takie nie jest.

ODCINEK 1 – „Zadanie bojowe”

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez Stowarzyszenie Demagog (@demagogpl)

Pierwszy odcinek prowadzi widza przez spotkanie z agencją kreatywną, gdzie pojawiają się pomysły efektowne, ale kompletnie oderwane od rzeczywistości fact-checkingu. Strach, manipulacja, „viralowe akcje” – wszystko to brzmi znajomo, ale jednocześnie pokazuje, jak łatwo zgubić sens działań, gdy liczy się tylko zasięg.

To moment, w którym bohaterki orientują się, że kampanię muszą stworzyć po swojemu, czyli w oparciu o to, czym Demagog faktycznie się zajmuje.

Technologia kontra rzeczywistość

W drugim odcinku twórcy zadają sobie pytanie: czy technologia może rozwiązać problem dezinformacji?

ODCINEK 2 – „Prawdomat”

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez Stowarzyszenie Demagog (@demagogpl)

„Prawdomat” – urządzenie, które ma w czasie rzeczywistym weryfikować wypowiedzi polityków – brzmi jak idealne rozwiązanie. Do momentu, gdy test kończy się spektakularną porażką.

To nie tylko humorystyczna scena, ale też ważny komentarz: żadna technologia nie zastąpi pracy ludzi, którzy analizują kontekst, źródła i intencje. W tle widzimy też postać fact-checkera, który przypomina, że dezinformacja to nie abstrakcyjny problem – to codzienna, intensywna praca.

A gdyby inni też mogli mówić nieprawdę?

Jednym z najmocniejszych momentów serialu jest odcinek trzeci, który całkowicie zmienia perspektywę.

ODCINEK 3 – „Co gdyby inne zawody mówiły nieprawdę?”

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez Stowarzyszenie Demagog (@demagogpl)

Zamiast mówić o politykach, twórcy pokazują świat, w którym lekarze, nauczyciele czy piloci samolotu pozwalają sobie na „małe kłamstwa”. Efekt jest natychmiastowy: absurd, niepokój i bardzo konkretne poczucie zagrożenia.

Ten odcinek działa właśnie dlatego, że przenosi problem dezinformacji do codziennych sytuacji i pokazuje, jak wysokie są stawki. Bo jeśli w innych zawodach nie akceptujemy nieprawdy – dlaczego miałoby to być normalne w debacie publicznej?

Między „wielkim pomysłem” a realnymi ograniczeniami

Kolejne odcinki rozwijają historię i pokazują, jak trudne jest budowanie kampanii, która jednocześnie przyciąga uwagę i pozostaje uczciwa wobec odbiorców.

ODCINEK 4 – „Demagodżin”

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez Stowarzyszenie Demagog (@demagogpl)

Dziewczyny próbują wymyślić hasło na billboard. Proste zadanie – przynajmniej w teorii. W praktyce szybko przeradza się to w spór o to, co właściwie powinno wybrzmieć najmocniej: misja, emocje, liczby, a może coś „chwytliwego”.

Dyskusja eskaluje do momentu, w którym jedna z nich sięga po… magiczną lampę. Po jej potarciu pojawia się Demagodżin – postać, która w jednej chwili rozwiązuje problem i podsuwa gotowe hasło.

Brzmi jak idealne rozwiązanie? Tylko pozornie.

ODCINEK 5 – „Śliska kasa”

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez Stowarzyszenie Demagog (@demagogpl)

Wątek tajemniczego filantropa wprowadza zupełnie inny poziom refleksji. Łatwe finansowanie okazuje się obwarowane warunkami, które ograniczają niezależność działania. Ostateczna decyzja o rezygnacji z takiej współpracy prowadzi do jasnej puenty: niezależny fact-checking potrzebuje niezależnego, oddolnego finansowania.

Finał: mniej efektów, więcej sensu

Ostatni odcinek zamyka całą historię w sposób, który dobrze oddaje charakter pracy Demagoga.

ODCINEK 6 – Wielki finał

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez Stowarzyszenie Demagog (@demagogpl)

Po serii nieudanych (albo zbyt „przekombinowanych”) pomysłów dziewczyny decydują się na coś spektakularnego – podświetlają Pałac Kultury i Nauki na pomarańczowo. Wszystko wskazuje na to, że w końcu się udało: jest efekt, jest skala, jest potencjał na rozgłos.

Chwilę później widzą materiał w telewizji. Problem w tym, że nie ma w nim ani słowa o kampanii.

To moment, w którym wszystko się domyka. Nawet najbardziej widowiskowa akcja może zostać przykryta przez kolejną falę dezinformacji i bieżących wydarzeń.

I właśnie dlatego sens tej pracy leży gdzie indziej. Fact-checking nie opiera się na efektownych trikach ani jednorazowych akcjach, tylko na konsekwentnej, codziennej pracy: analizie, weryfikacji i reagowaniu na to, co pojawia się w przestrzeni publicznej.

Dlaczego Demagog robi taki serial

Mini-serial spełnia dwie funkcje jednocześnie. Z jednej strony pokazuje kulisy pracy organizacji i oswaja temat fact-checkingu. Z drugiej – jasno komunikuje, że ta praca wymaga stabilnego finansowania.

W 2025 roku środki z 1,5% pozwoliły sfinansować równowartość 1,5 etatu fact-checkera. To konkretne wsparcie, które bezpośrednio przekłada się na liczbę analiz, weryfikacji i materiałów edukacyjnych.

1,5% to realny wpływ

Serial prowadzi do prostego wniosku: jeśli zależy nam na rzetelnej debacie publicznej, trzeba wspierać tych, którzy ją współtworzą.

Przekaż nam 1,5% swojego podatku, wpisując w PIT numer KRS: 0000615583.

Ten serial można obejrzeć dla humoru. Można też potraktować go jako punkt wyjścia do czegoś więcej – refleksji nad tym, jak działa informacja i kto stoi za jej weryfikacją.

Kontroluj polityków!

Patrz władzy na ręce i wspieraj niezależność.

Wpłacam