Analiza w pigułce

3 lipca Sejm obradował nad udzieleniem zgody na przedłużenie czasowego ograniczenia prawa do złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej na granicy z Białorusią. Ostatecznie podjęto uchwałę w tej sprawie, a jeszcze w trakcie dyskusji nad nią posłanka Anna Kwiecień z Prawa i Sprawiedliwości wspomniała o polityce Hiszpanii wobec imigrantów (s. 93).

„Dowiadujemy się, że Hiszpania dzisiaj w trybie natychmiastowym nadaje obywatelstwo Pakistańczykom, i to w ilościach przeogromnych” – powiedziała i wyraziła swoje zaniepokojenie. 

„Chodzi o 0,5 mln imigrantów, nawet mówi się o 2 mln imigrantów, którzy dotarli nielegalnie, czyli złamali prawo Schengen, złamali prawo europejskie, dostali się” – doprecyzowała polityczka. Następnie zastanawiała się, co będzie jak przyjadą oni jako Hiszpanie do Polski.

Postanowiliśmy więc przyjrzeć się działaniom hiszpańskiego rządu. 

Hiszpania przeprowadza nadzwyczajną legalizację

W połowie kwietnia rząd Hiszpanii zatwierdził nadzwyczajną administracyjną legalizację pobytu migrantów. Był to efekt porozumienia między rządzącą Hiszpańską Socjalistyczną Partią Robotniczą a ugrupowaniem Podemos, które z kolei odwołało się do obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej ruchu „RegularizacionYa”. 

W 2022 roku jego członkowie zebrali 700 tys. podpisów pod projektem ustawy w sprawie legalizacji pobytu migrantów. Od tego czasu nie zakończyło się jego procedowanie w parlamencie. Ostatecznie postulat ruchu zrealizowano dzięki działaniu rządu, który pominął głosowanie w kongresie i dekretem królewskim ustanowił wspomnianą procedurę.

Kogo objęła legalizacja?

Nadzwyczajna legalizacja była skierowana do osób, które przybyły do Hiszpanii przed 1 stycznia 2026 roku, spędziły w niej nieprzerwanie minimum pięć miesięcy, ale nie posiadały uregulowanego statusu pobytu lub ubiegały się o ochronę międzynarodową (art. 11 i 12). 

Dodatkowo w większości przypadków te osoby musiały przedstawić zaświadczenie o niekaralności i nie mogły stanowić zagrożenia dla porządku, bezpieczeństwa lub zdrowia publicznego (art. 11 i 12).

Osoby, które wypełniły te wymogi, otrzymają zezwolenie na pobyt i pracę ważne przez rok. Po upływie tego czasu muszą ubiegać się o standardowy status pobytu przewidziany w przepisach imigracyjnych (art. 11 i 12). 

Zakończono przyjmowanie wniosków

Wnioski w sprawie legalizacji statusu można było złożyć w terminie od około połowy kwietnia do 30 czerwca bieżącego roku. W tym czasie zarejestrowano ich prawie 1,2 mln, z czego 600 tys. rozpatrzono do początku lipca. 

Brak jest jednak dowodów, że te osoby dotarły do Hiszpanii nielegalnie. Mogły po zgodnym z prawem przybyciu nie uregulować swojego statusu na miejscu. 

Regionami, w których złożono największą liczbę wniosków, są Katalonia, wspólnoty autonomiczne Madrytu oraz Walencji. 81 proc. wnioskodawców miało mniej niż 45 lat (s. 9). Z kolei osiem na dziesięć osób biorących udział w procesie posiada biegłą znajomość językową (s. 34).

Spośród osób, których wnioski rozpatrzono przed 30 czerwca, najwięcej z nich pracowało w hotelarstwie (24,4 proc.), handlu hurtowym i detalicznym (12,7 proc.) oraz w działalności administracyjnej i usługach wsparcia (12,1 proc.).

Kontroluj polityków!

Patrz władzy na ręce i wspieraj niezależność.

Wpłacam